bundel Kreatief geestwerk - 2001

Vacuüm Cultuurnetwerk: Selectie uit dichtbundel 'Kreatief Geestwerk ...'



Bloemlezing Kreatief Geestwerk, Verdwaalde Adem,
Observaties - retrospectief - Felix Hogeboom
Heiloo/Alkmaar: Maart 2001 - 44 blz. - ill.
1e opl. 16 ex.




Meisje langs mijn weg

Ik voel de zomer in mij komen
De schaamte
Dat ik haar niet gezegd heb
Hoeveel liefde of zij was
Niet stilgestaan heb bij haar wezen
Wachtend op een bus die nimmer komt
Ik ging voorbij in dromen

Ik vermoed de zachtheid die in haar woont
Haar zomaar-wezen
Zo licht en schijnbaar zonder doel
Haar zomaar-wezen had ik lief
Zo licht en in mijn hand gevat
Haar zomaar-liefde was niet af
Ik wilde bij haar komen.



Inzet

Hier is niet het geldelijk gewin
maar heerst zelfs nog enige weerstand tegenover het betalen van hetgeen
het meest noodzakelijk is: Het onderdak, het brood en enig kultureel bezit
In de eenzame overvloed van platen en van boeken
met de rug naar het wrede land, met de ogen opgaand in een droom

Het is lafheid tegenover de hamer van dienstbaarheid en algemeen idee
omwille van de regeling van kreukloos leven dat vroegtijdig stierf
in het voortgaan van de orde welke er prat op gaat
het land, de deugd, de trots en het geweten te schragen
en daarop ietwat zelfingenomen met de wet van het gelijk in de hand
en de noodzaak van de tijd in de mond
tegenover elkeen die het waagde
zonder plichtpleging en dienstbetoon geestelijk op te staan en te rijzen
vanuit kostbare stilte hoog, het omvatten van de huizen en de steden
en over de straten uit liefde en diep gemoed een lied laten weerklinken
dat tijdloos is

Het is een eeuwig lied van de kunsten die het leven omspelen
in vinding en hervinding van betekenis.

(Naar lichaam en wezen in geestelijke traagheid door het gevoel gedreven als
thuiskomst keer-op-keer en als een bestemming en vervulling in de waan,
de groten verkeren aan mijn zijde. Het is niet voor niets.)

(juli '96)

Silhouetten (1)

Onze muze heeft de trage spiegel van de droom
Op haar gezicht vol wensen, ingezonken beloftes
Schoonheid van de oude meesters
Onaangeraakt
Zoals ze in de wereld kijkt
Een kind badend in gevoel

Elke lange pas verwonderd over de stenen
Hand-in-hand door de stegen van de stad
Als groeiden er bloemen achter elk raam
En gras tussen alle spleten

Haar haar speelt met het licht
Langzaam schikt ze handelswaar
Ze lacht en kijkt hoe de droom verwaait
Reclameposters wezenloos
Steeds diezelfde straat
Passanten zien haar staan
Als ze op de toonbank leunt
En weer die lach.

(jan.'94)

Gezangen

Praat niet over kosten want niets is te duur
Liefde is aandacht in een lach, in een woord, gebaar, in glans
Zeg niet dat het teveel moeite kost
Zeg niet dat het wegbezuinigd wordt
Spreekt niet van de tijd en het nut, dat het niet loont
Maar spreek van de liefde die bekroont
Tel geen dag maar ga voort
Tel geen nacht maar ga door
Zie die glans over de straat, zie hen gaan
Een mens geroerd, een mens geraakt
Er is geen haast, er is geen haast maar overvloed.

(jan.'94)

Een avond

De bloesems van de eenvoud
Na de zachte regen
Rust in groen
Donker
O, kon ik dit ruim omspannen
Open
Zo open
Zo verdomd open.




Amsterdam

Alle verzopen bootjes aan een gracht
Naamloze bakstenen van de kade
Het water vangt de laatste glans
Zij schrijft over zichzelf

De lampjes gekleurd
Vergeelde sterren, blikken, bustes
Rollen trage shag en staren
Naar de negotie, handelswaren
Leren bloemen, meisjes over straat
Eindeloze pizzabakkers
De weëe geur van stilstaand grachtenwater
Woonboten met mos en gras op het dak
Schots en scheve klinkers, stoepen
Gevels met krullen van de macht
Dwalende over deze straten
Een kille wind door Nederland.

(jan.'94)

Beken uzelf

Zie de achteloze gestaltes in hun pose door het groen
Vergeet de namen van verdeeldheid
De duizenden maal duizenden boeken met informatie

Nooit aflatend ben ik
Met de hand op de molen draait het papier
Met de tijd onder kastanjebomen
Een kind speelt in de tuin
Jongetjes schieten besjes naar elkaar
Een hond met de staart tussen de poten
Een vrouw zwalkend door het bos
Een man met pet en de strakke mensen die van hun werk komen
Voorts de vogels van de lente
Het dorp in haar welvaartsslaap
De aannemers staan bij de huizen van de overvloed

De tegelzetters, de schoorsteenvegers en de bakkers.



De Nar

O praat mij niet van rede
Deze lach geef ik u terug in duizendvoud
O praat mij niet van genot
Ik kook de volle soep
Zie alles verwaait
Uw wens die mijn gedachte is
O luister naar het groeiend gras
Ter lering en vermaak
O luister maar
De avond komt.

(feb.'94 )


* Informatie e-mail: felixhvb@planet.nl

Welkom

Vacuüm Cultuurnetwerk Alkmaar - 2017